Nieuws

Reünie

Op zaterdag 17 mei 2003 is in Franeker de reünie gehouden van neven en nichten en hun partners. Dit zijn de zonen en dochters en hun partners van de acht kinderen van Johannes Rijpstra (1879 - 1935) en Klara Maria van den Berg (1878 - 1969), zijnde: Willem (11-02-1908), Catharina en Bini (02-02-1909), Jochem, Bertus en Piet (21-01-1912), Agatha (19-02-1914) en Agnes (29-01-1919).

Hieronder het verslag van deze dag en de bijbehorende foto's.

Het is aan het eind van de ochtend als ik in mijn auto stap richting Franeker. Tijdens de rit probeer ik me voor te stellen wat ik kan verwachten van een reünie van neven en nichten waarvan ik meerdere persoonlijk ken en dan vooral de jongsten omdat ik de op één na jongste ben van de 72 die er in totaal zijn. Vandaag zullen er 42 komen uit verschillende delen van Nederland. Tijdens de rit gaan de gedachten terug in de tijd en zie ik de logeerpartijen bij ooms en tantes weer voor me en die van neven en nichten bij ons thuis. Ook denk ik terug aan de vele bezoeken van ooms en tantes en hun gezin aan ons huis en aan de trips naar de steden waar zij weer woonden. Verschillende omgevingen en huizen schieten door mijn gedachten.

Als de afslag van Franker in mijn vizier komt krijgt het autorijden weer snel mijn volledige aandacht en rijd ik onder de snelweg door naar de stad waar mijn vader is geboren en getogen. Franeker, de plaats waar ik vroeger elke zondag heen ging met mijn ouders om opoe te bezoeken in het rusthuis waar zij een soort aanleunwoning voor haar zelf had. Ik zie ze nog zitten in de hoek van de kamer met haar zilvergrijze haar en zwarte kleding, altijd glimlachend. Samen met Maria (Hoeben) ging ik dan al snel weer naar de binnenplaats waar we eindeloos konden draaien aan de grote slijpsteen die daar stond of tante Gepke gingen vermaken door gek te doen terwijl zij toekeek vanuit de grote huiskamer van het rusthuis. Meer en meer komen er dingen boven waar ik een hele lange tijd al niet meer aan heb gedacht of bij heb stil gestaan.

Na het parkeren van de auto bij de oude straatweg naar Leeuwarden loop ik over de houten brug naar het centrum. Rechts zie ik het bolwerk en denk ik aan de woorden van mijn moeder dat ze daar in de verkeringstijd liep met mijn vader en dat ze de "torteldûfkes" werden genoemd. Links zie ik de ietwat brede steeg waar we door liepen naar het huis van ome Willem en tante Alie. Ook hier genoeg herinneringen ookal ben ik een geboren en getogen Leeuwarder. Door de Schoolsteeg kom ik op het plein waar het R.K. Verenigingsgebouw staat waar mijn vader is geboren en waar mijn opa beheerder was van dit gebouw. Het staat in de steigers en zal zijn oude glorie weer terug kijgen en ik kan niet wachten tot het gereed is. Ook hier ben ik in het verleden met mijn moeder geweest en in de hal van het gebouw is een grote statige trap die naar de woonruimte boven leidt. Via de trapleuning kwam mijn vader dan naar beneden als mijn moeder hem in de hal stond op te wachten, ik zie het hem in gedachten doen en een glimlach komt op mijn mond. In de zaal van dit gebouw heb ik zelfs nog zwarte piet gespeeld voor de patiënten van het PZ en ook toen heb ik goed rond gekeken in het oude huis van mijn vader.

Aangekomen bij de Brede Plaats ga ik De Doelen in en wordt ik welkom geheten door de Agatha en Bartho die de organisatie voor hun rekening hebben genomen. Er is al familie en er wordt al volop met elkaar handen geschud en gesproken. Voor het gemak krijgt iedereen een naamplaatje op en als de partner mee is dan staat deze hier ook op. Bij die partner staat dan ook de naam waar hij of zij bij hoort. Een vrouw aan een tafeltje dichtbij staart mij aan en als ik haar dan ook aan kijk begint ze te glimlachen. Eerst aan de lach en daarna aan haar gezicht zie ik dat het Riet is uit Utrecht waar ik vroeger regelmatig contact mee had en nu alleen de jaarlijkse kaartjes uitwissel. Ate zit naast haar en we nemen even de gelegenheid om enigzins bij te praten.

Zo langzamerhand druppelen de overige familieleden binnen die ook na het ophangen van de jas een plekje zoeken aan één van de tafels. Tijdens het praten met elkaar en het laten zien van foto's doen we ons tegoed aan koffie of thee een uiteraard oranjekoek. Alles overziend heeft iedereen een praatje met elkaar en wordt vroeger uit de oude doos gehaald, ook met behulp van foto's uit die tijd. Neven en nichten die vroeger toch regelmatig met elkaar omgingen en bij elkaar logeerden zijn elkaar vaak uit het oog verloren en deze reünie is een mooie gelegenheid om die tijd weer eens naar voren te halen. Maar ook de ervaringen en belevenissen daarna tot aan vandaag de dag worden niet vergeten. Wat is het leuk en soms ook minder leuk om te horen wat iedereen heeft meegemaakt in de jaren dat je elkaar uit het oog bent verloren.

Terwijl iedereen druk in gesprek is en regelmatig van plaats verandert meldt Bartho dat de stadswandeling gaat beginnen. We worden in twee groepen gesplitst en gaan onder begeleiding van een gids het centrum van Franeker in. Dit doen we langs de monumenten van Franeker, zoals het Coopmanshuis, het stadhuis, het bolwerk en de Froonacker waar vroeger het graan binnen kwam met boten, maar ook langs de panden waar onze opa en oma met hun gezin hebben gewoond. Op rij: Groenmarkt 9, Het R.K. Verenigingsgebouw, Godsacker 38 en Dr. Jelle Bangastraat 12. Tijdens de wandeling wordt het weer steeds beter ook al hebben we af en toe een klein buitje. Het voelt goed om na een lange tijd weer eens in Franeker te zijn en je "roots" op te zoeken en dit te delen met familie.

Na de wandeling gaan we weer terug naar De Doelen waar we iets drinken en uiteindelijk brood gaan eten met soep vooraf. Nog steeds vliegen de verhalen over tafel en wordt er veel gesproken. Na de wandeling smaakt de maaltijd prima en iedereen geniet van het eten en het gezelschap. Tijdens het eten komen plotseling de drie dochters binnen van opa en oma. Tante Bini, Agatha en Agnes zijn opgehaald om ook even te genieten van dit familiefeest. Ze worden enthousiast onthaald met luid geroep. Voordat ze een plaatsje kunnen bereiken komen er al meerdere familieleden op hun af om hun de hand te schudden en even te praten. Als ze uiteindelijk de jas uit hebben en een stoel hebben weten te bemachtingen gaat dit onverminderd door.

Na het eten gaan we met z'n allen naar buiten om een groepsfoto te maken voor De Doelen. In de tussentijd heeft het personeel van het restaurant even de tijd en ruimte om de tafels af te ruimen. Een personeelslid wordt gecharterd om de foto's te maken en deze ziet verschillende fototoestellen naast zich op de grond landen voor meerdere foto's voordat zij van haar vrije tijd mag gaan genieten. Eerst een foto van de tantes met de hele familie. Daarna worden er nog foto's gemaakt van de koude kant. Er worden over en weer dingen gezegd en het lachen is niet van de lucht. Eén van de Huismans merkt op dat ze altijd dacht dat de gekkigheid altijd van de Huisman kant kwam, maar nu weet ze wel beter.

Na de fotosessie wordt er nog wat gepraat en uiteindelijk gaan we weer naar binnen. Daar blijkt dat we nog steeds niet genoeg hebben gesproken met elkaar en onder het genot van drinken gaat iederen ogenschijnlijk weer verder waar hij of zij gebleven is. Ook nu weer wisselt men vaak van plaats om zo met (bijna) iedereen te spreken. Om 21:30 uur 's avonds, als het begint te schemeren, maken de eerste mensen aanstalten om weer op huis aan te gaan. Ook ik neem afscheid, bedank de organisatie met deze zeer geslaagde dag en loop weer terug via dezelfde route naar mijn auto. Ook nu weer zie ik het Franeker van mijn ouders om mij heen en tezamen met de ervaringen van vandaag zoeken mijn mondhoeken weer de richting van mijn oren. Je kunt je van tevoren niet voorstellen wat je zou moeten verwachten, maar als het dan geslaagd en gezellig is geweest ben je blij dat je er was.

Nogmaals dank aan het organisatiecomité, Bartho Rijpstra en Agatha Brandenburg Huisman, voor deze perfect georganiseerde en gezellige dag.

Marcel Rijpstra.

PS. De foto's kunnen besteld worden via de e-mail. (electronisch)